میگه فکر کنم فردا پسفردا بارون بیاد. چون خیلی آب پاشیدیم اونجا و بخار شد.

کتاب مثل ها و قصه هایشان رو از دخترعموهاش امانت گرفته و داره میخونه. حسابی تو جوّ ضرب المثله.

داریم در مورد ساعات نشستن پای کامپیوترش و این که آیا امروز میتونه بشینه یا نه و اینا با هم بحث و جدل میکنیم. خب مسلما من میگم نه که داریم بحث میکنیم. محمد میگه رطب خورده منع رطب چون کند؟

دارن با سعید و هانیه تو بالکن بازی میکنن. خسته شدن و هوا گرمه و میرسن به اینجا که سعید و محمد به همدیگه میگن خیلی حرف میزنی. حرف نرن. از اونجایی که محمد پسر منه، بیشتر سعیده که داره تلاش میکنه محمد رو قانع کنه حرف نزنه. این وسط محمد میگه رطب خورده منع رطب چون کند؟ بعدا هم در شرح ماوقع برای من توضیح میده سعید خودش داره حرف میزنه، به من میگه حرف نزن.

البته الان که از خودش میپرسم میگه این ضرب المثل رو از کتاب "قصه های تازه از کتابهای کهن" که در کتابخانه منزل پدر پدرش هست، یاد گرفته.

بعد از ظهری خوابش برده و ساعت ۱۱ شب بیدار شده. بعد از یک ساعت کتاب خوندن گرسنه شده. کمی از چلو خورش بادمجون خورد اما زیاد دوست نداره. بعدش گفت یه تخم مرغ میچسبه به همون روش خودم. بهش گفتم درست کن.اینم داستان:

دو تا تخم مرغ گرفته دستش که بشوره. یکیشو میخواد بذاره تو سطل تخم مرغا که بتونه اون یکی رو بشوره. از همون بالای سطل میندازدش تو سطل. صدایی میاد که ممکنه شکسته باشن. نگاشون میکنه، میگه خدا رو شکر نشکستن. میخندم. میگه چیه؟ میخواستم اطمینان حاصل کنم.

تخم مرغا رو میشوره و میشکونه و میریزه تو ماهیتابه مسی روغن دار ِ داغ شده.قبل از این که بسته بشن همشون میزنه که نیمرو نشن و قرصک بشن.  بعد میرسه به بخش مورد علاقه اش: ادویه. زردچوبه و دارچین و قلقل سیاه رو برمیداره و عین این آشپزای شبکه های آشپزی، یکی یکی بو میکنه و چشماشو میبنده، میگه بــــــه. و میپاشه رو تخم مرغا. بعد می ایستیم با هم نگاش میکنیم. آماده که شد هنوز نچشیده میگه به چه خوشگل شده. عـَجـَب تخم مرغی شد. بهش میگم اول بخور بعد تعریف کن. یه تیکه نون سنگک برمیداره و به قول خودش با تخم مرغا گرم میکنه و همچنان داره به به و چه چه میکنه، نخورده. با هم میخوریم. واقعا خوشمزه شده. من یه مقدار خوردم و ازش تشکر کردم و اومدم به نوشتن این مطلب.

غذاشو خورده و باقیشو گذاشته تو یخچال. همین جور که میاد پیش من و مشغول ادامه کتاب خوندنش میشه میگه بهترین تخم مرغی بود که تا حالا خوردم.

دیشب تا ساعت ۳:۳۰ نشستم با محمد فیلم دیدم. شبکه یک "کودک و روباه" بود. روند فیلم کند بود، اما روند درک من از بزرگ شدن محمد رو تند کرد. انقدر بزرگ شده که لذتهای مادر و پسری جدیدی باید فراهم کنم. خوش گذشت.

فیلم که تموم شد میگه کی مثل ما اینهمه وقت تلف میکنه برا دیدن این فیلم؟ بهش گفتم کارگردان و گروه دوبله بیشتر وقت تلف کردن. گفت اونا از ما دیوونه ترن!

سال نو مبارک

محمد بدون این که از جاش تکون بخوره: بهتر شده. از صدای یه پرنده معلومه. صدای جیک جیک میاد.

پ.ن: این مطلبو خوانندگان مناطق خاک زده(بر وزن جنگ زده) میفهمند.

کار امسال سیدمحمد برای جشنواره جابربن حیان رو میذارم. کاری که در مرحله ناحیه هم برگزیده نشد.

متاسفانه با وجودی که تو آیین نامه جشنواره گفته که بچه ها بریا توضیح دادن کارشون به داوران آماده بشن، داوران اهواز اصلا بچه ها رو ندیدن و اصلا نمایشگاهی که بچه ها و خانواده هاشون کارها رو ببینن برگزار نشد.

خیلی دوست دارم بدونم از پایه دوم ابتدایی تو ناحیه ۴ اهواز چه طرحی برگزیده شده؟

برای مشاهده تصاویر بزرگتر، روی انها کلیک کنید.

یکی از کارهای مورد علاقه محمد بازی با نور و انعکاسش با سی‌دی‌های خرابه.

از مدرسه که میاد، میره تو اتاق پذیرایی و سی‌دی‌ها رو تو آفتاب میذاره و هی تکون میده و شکلای مختلف رو سقف و دیوار میسازه و به من و مریم نشون میده. من هم که عاشق آفتاب و پهن شدنش تو اتاقم و عاشق بخش نور فیزیک و عاشق بچه هام.

دراز کشیده تا شکل مناسب رو در جای دلخواهش رو سقف درست کنه.

رنگین کمانی که سی‌دی با انعکاس نور خورسید درست کرده.

سی‌دی‌ها رو ردیف میکنه و هی جابه جاشون میکنه و شکلای رو دیوار و سقف رو تغییر میده.

این هم تصویرایی که اون ردیف سی‌دی درست کرده.

و نمای نزدیک سی‌دی و پایه های ساخت پسر مخترع و خلاق من!